Jazz’s Journey

Een verhaal van Veerkracht en Hoop

In het voorjaar van 2023 verwelkomden we onze eerste Vizsla, Jazz, in ons gezin. Vanaf het allereerste begin was zij een bijzondere hond voor ons. Met haar onvoorwaardelijke liefde veroverde ze een vaste plek in ons hart en werd ze een onmisbaar onderdeel van ons dagelijks leven. Maar alles veranderde toen Jazz één jaar oud werd.

After a routine hip screening, she was diagnosed with severe hip dysplasia (HD). The news hit us hard, as she showed no clinical symptoms. We entered a long period of mourning for the future. We didn’t understand what happened. We gave her the best care possible – from balanced premium and organic natural food, carefully structured rest and (mental) exercise programs, professional trainers and more. We couldn’t believe the diagnosis and sought guidance from orthopedic specialists, who explained that Jazz’s future was uncertain.

Heupdysplasie is een complexe en onvoorspelbare erfelijke aandoening. Ondanks de beste inspanningen kan het nog steeds voorkomen door factoren die buiten ieders controle liggen. Door de polygenetische aard – waarbij meerdere genen bijdragen aan de uiteindelijke expressie van een eigenschap – is het vrijwel onmogelijk om heupdysplasie volledig te voorkomen of uit een populatie te elimineren. Zelfs bij zorgvuldig geselecteerde ouderdieren en optimale verzorging kan HD zich nog steeds ontwikkelen. Voor Jazz betekende dit dat niemand met zekerheid kon voorspellen wat de toekomst zou brengen.

Some dogs with HD face significant challenges early in life, while others live full and happy lives with proper management. The orthopedic specialist told us about cases of young dogs being put down due to their condition, but also dogs living fulfilled lives at 14 years of age, with proper management and medication. Concerned that she might be suffering, we were reassured by the vet that she was in excellent condition. Her lack of clinical symptoms was likely due to her well-developed active joint stability and training programme.

Uiteindelijk beseften we dat het belangrijkste niet de diagnose zelf was, maar ervoor zorgen dat Jazz, ondanks alle onzekerheid, een gelukkig en vervuld leven kon leiden. Op advies van de orthopedisch specialist bleven we actief met haar trainen, zodat zij sterk, fit en mentaal tevreden bleef, terwijl we tegelijkertijd zorgvuldig aandacht besteedden aan voldoende rust en herstel. Mijn achtergrond als fysiotherapeut bleek daarbij van grote waarde. Hierdoor kon ik een passend trainings- en revalidatieprogramma opstellen dat voortdurend werd aangepast aan haar individuele behoeften en hoe zij zich op dat moment voelde. Na overleg met de Raad van Beheer besloten we ook te blijven deelnemen aan hondenshows. Niet vanwege titels of resultaten, maar omdat Jazz er zichtbaar van genoot om erbij te zijn en samen met ons te werken. Het gaf haar plezier, uitdaging en zelfvertrouwen. Wat er daarna gebeurde, overtrof al onze verwachtingen.

Jazz liet zich niet definiëren door haar diagnose: zij werd Runner-up Top Vizsla Korthaar van Nederland en Best short-haired female Vizsla of 2024! Ze leverde zelfs de meeste punten voor de prestaties van haar kennel en speelde daarmee een belangrijke rol in het behalen van de nummer 1-positie in de WOW-competitie — en dat allemaal ondanks haar HD-diagnose. Haar altijd kwispelende staart in de showring en de bijzondere band met haar owner-handler, Ruben, bleven ook bij de keurmeesters niet onopgemerkt. Maar voor ons waren niet de resultaten het belangrijkst.

Wat er werkelijk toe deed, was haar geluk. De vreugde waarmee ze de ring binnenstapte, het plezier dat ze beleefde aan het samenwerken en de levenslust die ze elke dag opnieuw liet zien - niet over het promoten van haar als fokteef. Vanwege haar erfelijke aandoening zal zij nooit worden ingezet binnen een fokprogramma. Haar verhaal laat juist zien dat honden, ondanks uitdagingen zoals heupdysplasie, nog steeds een gelukkig, actief en waardevol leven kunnen leiden. Iedere hond is uniek, en het verloop van HD verschilt sterk van individu tot individu. Met de juiste begeleiding, passende beweging, zorgvuldig management en vooral veel liefde kunnen veel honden een prachtig en vervuld leven leiden.

Heupdysplasie treft veel honden en hun eigenaren. Hoewel de diagnose overweldigend kan voelen, is het geen onderwerp dat we moeten negeren of onder het tapijt moeten vegen. Juist openheid, transparantie en samenwerking zijn essentieel om vooruitgang te blijven boeken. Uiteindelijk delen we allemaal hetzelfde doel: gezonde, gelukkige honden die een zo hoog mogelijke levenskwaliteit hebben. Door kennis te delen, elkaar te ondersteunen en eerlijk te zijn over zowel successen als uitdagingen, kunnen we samen bijdragen aan een betere toekomst voor het ras en voor alle honden die deel uitmaken van ons leven. Want ongeacht hun achtergrond, gezondheid of uitdagingen verdienen zij allemaal hetzelfde: een leven vol liefde, welzijn en de kans om te floreren.

Als jouw hond (heup)dysplasie heeft, weet dan dat je er niet alleen voor staat. Informeer jezelf, werk samen met deskundige professionals die je vertrouwt en richt je op de kwaliteiten, het welzijn en het geluk van je hond. Samen kunnen jullie uitdagingen het hoofd bieden en meer bereiken dan je misschien voor mogelijk houdt. Hoewel de toekomst van Jazz onzeker blijft, staat één ding vast: onze liefde voor haar en onze toewijding aan haar welzijn zullen nooit veranderen. We zullen er alles aan doen om haar leven te vullen met vreugde, liefde en avontuur — altijd met respect voor haar mogelijkheden, haar grenzen en wat zij op dat moment aankan. Want uiteindelijk gaat het niet om de diagnose, maar om de kwaliteit van leven die we onze honden kunnen bieden. En die kwaliteit van leven verdient Jazz, iedere dag opnieuw.

Dank je wel, Jazzy, dat je ons de ware betekenis van veerkracht en onvoorwaardelijke liefde hebt geleerd.

P.s.

Hoewel Jazz’ situatie mogelijk simpelweg een kwestie kwestie van pech was, onderstreept haar verhaal hoe belangrijk gezondheid blijft binnen verantwoord fokken. Door gezondheidsonderzoeken prioriteit te geven, familiegeschiedenissen zorgvuldig te bestuderen, de gezondheid van nakomelingen te blijven monitoren en fokbeslissingen waar nodig aan te passen, kunnen we het risico op erfelijke aandoeningen aanzienlijk verkleinen. Hoewel het onmogelijk is om alle gezondheidsproblemen volledig uit te sluiten, kunnen we wel blijven streven naar een zo gezond mogelijke toekomst voor volgende generaties. Dit helpt niet alleen om leed voor honden en hun eigenaren te verminderen, maar draagt ook bij aan het behoud van de gezondheid, het welzijn en de toekomst van ons geliefde ras. Want uiteindelijk zijn het de honden die centraal staan in alles wat we doen.